Είμαι στο γραφείο μου και έχω παραγγείλει ένα καφεδάκι, είμαι σε καλή διάθεση, τσεκάρω τα email και τις σημειώσεις μου για να ξεκινήσω τη δουλειά μου.
Ξάφνικά ανοίγει η πόρτα και φεύγω απότομα απο το ρόζ συνεφάκι μου.
– ‘Eχεις ξεχάσει να κάνει κάτι πολύ σημαντικό και νομίζω πως θα έπρεπε να σημειώνεις ότι σου λέω, είπε πολύ θυμωμένος.
Και πρίν προλάβω να απαντήσω, με λούζει κρύος ιδρώτας και κλείνοντας την πόρτα πίσω του αισθάνομαι λίγη ,πληγωμένη και πολύ θυμωμένη.
Δεν θα έπρεπε…ηρέμησε , εξέτασε αυτά που σου είπε, σκέψου πού έκανες λάθος κι αν δεν έκανες τελικά μην θυμώνεις, πάρε μια βαθιά ανάσα και περίμενε…
Πρέπει να θεωρείς σωτήρα και πολύ μεγάλο φίλο, εκείνον που θα σου επισημάνει τα παραπτώματά σου.
Κι ακόμα αν σου φανεί αστήρικτη η κριτική που θα σου κάνει, πρέπει να φανείς ψύχραιμη:
Πρώτον γιατί εκείνος είναι σε θέση να βλέπει καλύτερα από εσένα κάθε τυχόν σφάλμα σου, όπως και εσύ βλέπεις καλύτερα τα δικά του, και δεύτερον επειδή ακόμη και αν κάπου σε πρόσβαλε άδικα, σου έδωσε ωστόσο το κίνητρο να εξετάσεις τις πράξεις σου με μεγαλύτερη προσοχή και να γίνεις καλύτερη.
Το σημαντικότερο σε αυτή τη διαδικασία είναι να μένεις πάντα πιστή στην απόφασή σου να σέβεσαι τον εαυτό σου. Θα το καταφέρεις αν έχεις την αισχρή εικόνα εκείνων που οργίζονται, σε αντίθεση με την ομορφιά των ήρεμων ανθρώπων.
Χαλάρωσε, πιές μια γουλιά καφέ και συνέχισε πιό δυνατα τώρα!!!
Leave a Reply